DOKUZUNCU HARİCİYE KOĞUŞU

Özet

"Kolay degil bir yeri idare etmek. Toprak kan ister, doymaz yine ister."Aziz Gökdemir, siddete teslim olmus bir sehrin üç mevsimini, hayatlari birbiriyle kesisen bir avuç insanin perspektifinden anlattigi kitabi "Iç Içe Geçmis Istanbul Öyküleri"nin ardindan yeni kitabiyla tekrar karsimizda.Yillarin getirdigi bir dil evriminin izlerini tasiyan "Gökyüzü Defni", dinamizmini yitirmeden olgunlasmis üslûbu, kullanilan anlatim tekniklerinin çesitliligi ve kisa öykülerinin çarpiciliginin yani sira uzun öykülerdeki romansal kurgusu ile de dikkat çekiyor.Kitaba adini veren gelenek, dünyanin toprak yoksunu bölgelerinde basvurulan, hayvanlarin ve doganin yardimiyla ölüleri ugurlama, geride biraktiklari her türlü izi yeryüzünden silme biçimi. Gökyüzü Defni'nde öyküleri anlatilan kisilerin birçogu da-her ne kadar belli etmemeye çalissalar, kendi kendilerine dahi itiraf edemeseler de-hayatlarini benzer bir ufalanmaya karsi direnerek tüketebilen insanlar. Onlara belletilen rollerin disina çikip, dayatilan tabulari yiktikça, olduklari yerde durmalarini emreden bir evrende degistikleri sürece varolabiliyorlar. Modern edebiyatin tüm izlerini tasiyan bu sayfalari okurken, öykücülügümüzün gelip dayandigi uzak ufku görmek de basli basina sevinç kaynagi.(Tanitim Bülteninden)